رباعی شمارۀ ۱۲۷
مهستی گنجویدل کو که به نامه شرح غم آغازم
یا جان که ز درد با سخن پردازم
از بی دلی و بی خبری کاغذ و کلک
می گیرم و می گریم و می اندازم
دل کو که به نامه شرح غم آغازم
یا جان که ز درد با سخن پردازم
از بی دلی و بی خبری کاغذ و کلک
می گیرم و می گریم و می اندازم