رباعی شمارۀ ۱۳۴
مهستی گنجوینه مرد سجاده ایم و نه مرد گلیم
ما مرد می ایم در خرابات مقیم
قاضی نخورد می که از آن دارد بیم
دردی خرابات به از مال یتیم
نه مرد سجاده ایم و نه مرد گلیم
ما مرد می ایم در خرابات مقیم
قاضی نخورد می که از آن دارد بیم
دردی خرابات به از مال یتیم