شمارهٔ ۱۵

نه تنها فارغم کرد از جهان درد

ز قید جان خلاصم کرد جان درد

کسی با درد بی دردی چه می کرد

اگر پیدا نمی شد در جهان درد

علاج مرگ تا هر کس نداند

چو خضر از چشم مردم شد نهان درد

به غیر از درد هیچم در میان نیست

چو مغزم کرده جا در استخوان درد

به دست آرند صد دل را به یک تیر

نبیند دست و بازوی بتان درد

تو بی دردی و از دردت خبر نیست

چه گویم تا تو را آید از آن درد

نگویم درد عاشق را دوا نیست

اگر با کس نمی گویی همان درد

تواند درد گردد عین درمان

اگر از دل نیاید بر زبان درد

علاج ناله می کردیم مجذوب

اگر می داد یک ساعت امان درد