شمارهٔ ۱۰۷

ای پسر اهل وفا را بشناس

آشنایی کن و ما را بشناس

نظر بوالهوسان ناپاک است

چشم من خصم حیا را بشناس

نظر پاک دهد رنگ به حسن

این سهیل همه جا را بشناس

بی غرض خاک ره عشق توییم

قدر بی قیمت ما را بشناس

چون توکل نظر از خلق بپوش

خالق ارض و سما را بشناس

خاک راه نجف اشرف کرد

هم چو من راه خدا را بشناس

به عقب تافت کفش پنجه مهر

قدرت شیر خدا را بشناس

جبرییل است که شاگرد علی ست

شأن پیغمبر ما را بشناس

تا به محشر نشوی سرگردان

صاحب حمد و لوا را بشناس

همت از شاه خراسان بطلب

راه تسلیم و رضا را بشناس

سیر تبریز مکن بی می ناب

قدر این آب و هوا را بشناس

حیرت از جریت مجذوب مکن

نظر لطف خدا را بشناس