شمارهٔ ۵۲
مجذوب تبریزیمی گفت به سرو در چمن فاخته ای
هر چند به ما سایه نینداخته ای
این بس که به طوق بندگی خاکی را
از روز ازل بنده خود ساخته ای
می گفت به سرو در چمن فاخته ای
هر چند به ما سایه نینداخته ای
این بس که به طوق بندگی خاکی را
از روز ازل بنده خود ساخته ای