بخش ۷ - ۳ - النوبة الاولى

قوله تعالی و إذا قیل لهم و چون که مؤمنان ایشان را گویند آمنوا بگروید کما آمن الناس چنانک مردمان گرویده اند

قالوا جواب دهند و گویند أ نؤمن با شما بگرویم کما آمن السفهاء چنانک سبکساران و سبک خردان گرویدند ألا آگاه بید إنهم هم السفهاء بدرستی که ایشان نازیرکان و سبکسارانند و لکن لا یعلمون و لکن نمیدانند که سزای نام سفه ایشانند

و إذا لقوا الذین آمنوا چون که مؤمنانرا ببینند قالوا آمنا

گویند ما گرویده ایم و إذا خلوا إلی شیاطینهم و چون که واسالاران خویش رسند و از گرویدگان خالی شوند قالوا إنا معکم گویند ما با شماایم إنما نحن مستهزؤن ۱۴ ما بر مؤمنان افسون گرانیم

الله یستهزی بهم الله برایشان می افسوس کند و یمدهم و می فرا گذارد ایشان را فی طغیانهم در گزاف ایشان یعمهون ۱۵ تا متحیر می باشند

أولیک الذین ایشان آنند اشتروا الضلالة بالهدی که گمراهی را بخریدند و راست راهی بفروختند

فما ربحت تجارتهم سودمند نیامد بازرگانی ایشان و ما کانوا مهتدین ۱۶ و راست راه نیامدند

مثلهم صفت ایشان کمثل الذی راست چون صفت مردی است استوقد نارا که آتشی افروخت در هامون فلما أضاءت چون روشن کرد آتش ما حوله گرد بر گرد وی ذهب الله بنورهم الله آن روشنایی ایشان ببرد و ترکهم و ایشان را گذاشت فی ظلمات در تاریکیها لا یبصرون ۱۷ که هیچ نمی بینند