بخش ۶۶ - ۲۰ - النوبة الثالثة

قوله تعالی و إذ قال إبراهیم رب اجعل هذا بلدا آمنا این دعاء خلیل هم از روی ظاهر بود هم از روی باطن از روی ظاهر آنست که گفت بار خدایا هر که درین شهر باشد وی را ایمن گردان بر تن و بر مال خویش و دشمن را بر وی مسلط مکن و از روی باطن گفت بار خدایا هر که درین شهر شود او را از عذاب خود ایمن گردان و بآتش قطیعت مسوزان رب العالمین دعاء وی از هر دو روی اجابت کرد و تحقیق آن را گفت و آمنهم من خوف و قال تعالی جعلنا حرما آمنا و یتخطف الناس من حولهم میگوید سکان حرم خود را ایمن کردم از آنچه میترسند و دست ظالمان و دشمنان ازیشان کوتاه کردم و تسلط جباران و طمع ایشان چنانک بر دیگر شهرهاست ازین شهر بازداشتم و جانوران را از یکدیگر ایمن گردانیدم تا گرگ و میش آب بیکدیگر خورند و وحشی با انسی بیکدیگر الف گیرند این خود امن ظاهرست و امن باطن را گفت و من دخله کان آمنا ابو نجم صوفی قرشی گفت شبی از شبها در طواف بودم فرا دلم آمد که یا سیدی قلت و من دخله کان آمنا من ای شی ء خداوندا تو گفتی هر که در حرم آید ایمن شد از چه چیز ایمن شد گفت هاتف آواز داد که من النار از آتش ایمن گشت یعنی نسوزیم شخص او را بآتش دوزخ و نه دل او بآتش قطعیت این از بهر آنست که خانه کعبه محل نظر خداوند جهان است هر سال یک بار و ذلک فیما

روی عن النبی صلی الله علیه و آله و سلم انه قال ان الله عز و جل یلحظ الی الکعبة فی کل عام لحظة