بخش ۷۲ - ۲۲ - النوبة الثالثة

قوله تعالی قولوا آمنا بالله الآیة فرمان خداوند عالم است خداوندی سازنده نوازنده داننده دارنده بخشنده پوشنده دلگشای رهنمای سر آرای مهر افزای غالب فضل ظاهر بذل سابق مهر دایم ستر خداوند جهان دانای آشکارا و نهان دایم بثنای خود قایم بسزای خود نه افزود و نه کاست همه آن بود که وی خواست فرمان داد بمؤمنان فرمانی لازم و حکمی واجب وصیتی بسزا و به حق پیدا بزبان کرم با خیر الامم که قولوا گویید رهیکان من بندگان من و چون گویید از من گویید و چون خوانید مرا خوانید همه حدیث من کنید عهد من در جان گیرید ایمان بمن آرید مهر من در دل دارید سخن من گویید که من نیز در ازل حدیث شما کردم سخن شما گفتم عطر دوستی شما سرشتم رحمت خود را از بهر شما نبشتم

تو همه از مهر من آری حدیث

من همه از عشق تو گویم سخن

قولوا آمنا بالله ای پیغامبر که سید سادات و سرور کاینات تویی گزیده عالمیان و خاتم پیغامبران تویی و ای امتی که بهترین امتان گذشته شما اید ایمان آرید بهر چه پیغامبران گذشته گفتند و رسانیدند از نامه و پیغام ما و امت ایشان خواندند و بدان گرویدند تا هر شرفی و کرامتی که بجملگی ایشان را بود تنها شما را بود این امت پیغام حق نیوشیدند و بحکم فرمان برفتند و گردن نهادند و بهمه ایمان آوردند رب العالمین ایمان ایشان بپسندید و بر جهانیان جلوه کرد و گفت و المؤمنون کل آمن بالله و ملایکته آن گه همه را زیر علم مصطفی علیه السلام در آورد و اتباع وی گردانید مصطفی از آن خبر داد گفت آدم و من دونه تحت لوایی یوم القیمة