بخش ۷۶ - ۲۴ - النوبة الاولى

قوله تعالی قد نری تقلب وجهک فی السماء می بینیم گشتن روی تو در آسمان فلنولینک ما ترا گردانیم قبلة ترضاها بآن قبله که می خواهی و می پسندی فول وجهک روی گردان شطر المسجد الحرام بسوی مسجد حرام و حیث ما کنتم و شما که امت ویید هر جا که باشید فولوا وجوهکم شطره رویهای خویش سوی آن می گردانید و إن الذین أوتوا الکتاب و اینان که ایشان را نامه دادند لیعلمون نیک میدانند أنه الحق من ربهم

که این قبله گردانیدن حق است و راست از خداوند ایشان و ما الله بغافل عما یعملون و الله ناآگاه نیست از آنچه ایشان میکنند

و لین أتیت الذین أوتوا الکتاب و اگر آری باینان که ایشان را کتاب دادند بکل آیة هر معجزه و هر نشانی که ایشان خواهند ما تبعوا قبلتک ایشان پی نخواهند برد بقبله تو و ما أنت بتابع قبلتهم و نه تو بقبله ایشان پی خواهی برد و ما بعضهم بتابع قبلة بعض و نه جهود بقبله ترسا و نه ترسا بقبله جهود و لین اتبعت أهواءهم و اگر تو پی بری ببایست و پسند ایشان من بعد ما جاءک من العلم از پس آنچه بتو آمد از دانش و نامه و پیغام إنک إذا لمن الظالمین تو آن گه از ستمکاران باشی بر خویشتن

الذین آتیناهم الکتاب ایشان که ایشان را نامه دادیم یعرفونه می شناسند محمد را به پیغامبری کما یعرفون أبناءهم چنانک پسران خویش را می شناسند و إن فریقا منهم و گروهی از دانشمندان ایشان لیکتمون الحق گواهی راست پنهان میدارند و هم یعلمون و ایشان میدانند

الحق من ربک این روی بکعبه کردن راست است و درست از خداوند تو فلا تکونن من الممترین نگر تا در گمان افتیدگان نباشید