بخش ۸۰ - ۲۵ - النوبة الثانیة

قوله تعالی لکل وجهة الآیة ای و لکل اهل دین قبلة و متوجه الیه فی الصلاة هر گروهی را از دین داران و خدا پرستان قبله است که روی بآن دارند و نماز بآن دارند و نماز بآن میکنند همانست که جای دیگر گفت لکل جعلنا منکم شرعة و منهاجا گفت هر یکی را از شما شریعتی دادیم ساخته و راهی نموده آن گه گفت و مولیها

این هو خواهی با خدای عز و جل بر که وی رویهای ایشان فرا آن گردانید بقضا و توفیق یا بقضا و خذلان و اگر خواهی این هو با کل بر بآن معنی که هر کس را قبله ایست که خود روی فرا آن میدهد و تقدیره هو مولی الیها لأن ولی الیه نقیض ولی عنه و مولاها خوانده اند قراءة شامی است و درین قراءة هو با کل شود لا بد میگوید هر کسرا قبله ایست که روی وی فرا آن داده اند روی اهل باطل فرا قبله کژ داده اند بقضاء و خذلان و روی اهل حق فرا قبله راست داده اند بقضا و توفیق و الامر کله بید الله

ستبقوا الخیرات ای فاستبقوا الی الخیرات قیاما بشکره میگوید نه در لجاج قبله کوشید که در نیکیها کوشید و بآن شتابید بشکر آن که قبله حق بقضا و توفیق یافتید و بدان که وجوه خیرات که کوشش در آن می باید و تحصیل آن از بنده در میخواهد فراوانست بعضی آنست که خصوصا بنفس بنده می باز گردد و بعضی آنست که از وی بدیگری می تعدی کند اما آنچه بنفس بنده لازم است توبه است از معصیت و صبر بر بلا و شدت و شکر در نعمت و راحت و استقامت در سر و علانیت و گزاردن فرایض و سنن بر وفق سنت و شرط شریعت و آنچه از وی می تعدی کند شفقت بردن است بر خلق خدای گرسنه را سیر کردن و تشنه را آب دادن و برهنه را پوشیدن و اسیر را رهایی دادن و گم شده را براه باز آوردن و امر معروف و نهی از منکر با خلق خدا بکار داشتن و با ایشان بخلق نیکو زندگانی کردن و ایشان را نیک خواستن و اندرین خصال و معانی که بر شمردیم اخبار و آثار فراوانست و از جهت شرع مقدس ترغیب تمام است منها ما روی عن النبی صلی الله علیه و آله و سلم انه قال ایها الناس توبوا قبل ان تموتوا و بادروا بالاعمال الصالحة قبل ان تشغلوا و صلوا الذی بینکم و بین ربکم تسعدوا و اکثروا الصدقة ترزقوا و أمروا بالمعروف تحصنوا و انهوا عن المنکر تنصروا