بخش ۹۴ - ۲۹ - النوبة الاولی‏

قوله تعالی یا أیها الناس ای مردمان کلوا مما فی الأرض میخورید از هر چه در زمین حلالا طیبا آنچه حلال پاک است و خورنده را گشاده و لا تتبعوا خطوات الشیطان و بر پی گامهای دیو مایستید إنه لکم عدو مبین که دیو شما را دشمنی است آشکارا

إنما یأمرکم شما را می فرماید بالسوء ببدی و الفحشاء و گزاف کاری و أن تقولوا علی الله ما لا تعلمون و آنچه ور الله آن گویید که می ندانید

و إذا قیل لهم و چون ایشان را گویند اتبعوا ما أنزل الله بر پی آن ایستید که الله فرو فرستاد قالوا گویند بل نتبع نه که بر پی آن ایستیم ما ألفینا علیه آباءنا که پدران خود را ور آن یافتیم أ و لو کان آباؤهم باش و اگر پدران ایشان لا یعقلون شییا نه چیزی در می یافتند و لا یهتدون و نه راست می شناختند

و مثل الذین کفروا و سان ایشان که کافر شدند کمثل الذی ینعق راست چون سان آن کس است که می پشاید ما لا یسمع بجانوری که نمی شنود إلا دعاء و نداء مگر آوازی و بانگی صم از شنیدن حق کران اند بکم از پاسخ کردن حق گنگان اند عمی از دیدن حق نابینایان اند فهم لا یعقلون هیچ نشان براستی در نمی یاوند

یا أیها الذین آمنوا ای ایشان که بگرویدند کلوا من طیبات ما رزقناکم میخورید از پاکها که شما را روزی دادیم و اشکروا لله و آزادی از خذای کنید و روزی دهنده وی را دانید إن کنتم إیاه تعبدون اگر وی را میپرستید