بخش ۱۱۷ - ۳۶ - النوبة الثالثة

قوله تعالی فإذا قضیتم مناسککم الآیة ابتداء مناسک حج و عمره نیت است و اول رکنی از ارکان آن احرام است و احرام از جامه بیرون آمدن است از روی اشارت میگوید هر که بتن زیارت خانه ما کند از جامه بیرون آید پس هر که بدل قصد حضرت ما کند اولی تر که از مرادات بشری بیرون آید المکاتب عبد ما بقی علیه درهم رب العالمین رعایت دل درویش را فرمود که چون بدرگاه من آیید بصفت درویشان و عاجزان آیید سر و پای برهنه و از اسباب راحت و لذت بازمانده نه جامه نیکو نه بوی خوش نه صحبت هم جفت تا درویشان چون پادشاهان و جهانداران بصفت درویشی همچون خودشان بینند بر درگاه عزت دل ایشان بنماند و قدر درویشی بدانند و خطر آن بشناسند آری هر که گوهر درویشی شناسد آسان آسان از دست بندهد سیرت درویشان در روش راه دین چنان باید که سیرت حاجیان در اعمال حج که هر چه نابکار و ناشایست است چشم و زبان و دل خویش از آن نگه دارد و ذلک فی قوله فلا رفث و لا فسوق و لا جدال فی الحج الآیة روش دین داران هم برین سان نهادند چشم خویش از ملاحظت اغیار فرو گیرند و دل خویش همچون کاروان سرای گدایان منزل گاه هر بیهده نگردانند و گر حاسدان و جاهلان جمله متفق شوند و دل و دیده ایشان نشانه طعن خویش سازند ایشان آزاد وار بر گذرند و مکافات نکنند هم روی با خود کنند و بر نفس خود با خصم خود برخیزند یقول الله تعالی و إذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما