۳ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی إن الذین کفروا ایشان که کافر شدند و نعمت خدای بر خود بپوشیدند لن تغنی عنهم أموالهم و لا أولادهم من الله شییا بکار نیاید و سود ندارد ایشان را مالهای ایشان و نه فرزندان ایشان بنزدیک خدا هیچیز و أولیک هم وقود النار ۱۰ و ایشان آنند که بایشان آتش افروزند فردا
کدأب آل فرعون همچون عادت و شأن آل فرعون و الذین من قبلهم و ایشان که پیش از ایشان بودند کذبوا بآیاتنا دروغ گرفتند سخنان ما فأخذهم الله بذنوبهم تا پس فرا گرفت خدای ایشان را بگناهان ایشان و الله شدید العقاب ۱۱ و خدای سخت عقوبتست و سخت گیر
قل للذین کفروا جهودان و مشرکان را گوی ستغلبون آری باز مالند شما را ایدر و باز شکنند و تحشرون إلی جهنم و فردا شما را بسوی دوزخ انگیزانند و بیس المهاد ۱۲ و بد آرامگاههایی است دوزخ دوزخیان را
قد کان لکم آیة شما را شگفتی بود سخت نیکو فی فیتین التقتا دو گروه که هم روی شدند و هم دیدار فیة تقاتل فی سبیل الله یک گروه کشتن می کردند در پیدا کردن راه بخدای و أخری کافرة و دیگر گروه کافران بخدا یرونهم مثلیهم این گروه مسلمانان گروه کافران را می دیدند بشمار دو بار چند خویشتن رأی العین بر دیدار چشم آشکارا و الله یؤید بنصره من یشاء و خدای نیرو میدهد او را که خواهد بیاری دادن خود إن فی ذلک لعبرة لأولی الأبصار ۱۳ در آنچه شما دیدید عبرتی است بینایان و خردمندان را