۲۰ - النوبة الثالثة

قوله تعالی کنتم خیر أمة این آیت از یک روی بیان شرف صحابه مصطفی ص است که ارکان خلایق اند و برهان حقایق عنوان رضاء حق اند و ملوک مقعد صدق ایمه اهل سعادت اند و انصار نبوت و رسالت و مستوجب ترحم امت و اخیار حضرت مصطفی ص و بعد از انبیاء و رسل بهترین ذریة آدم ایشانند و بیمن اقبال ایشان دود شرک واطی ادبار خود شد و انوار دین و شریعت از مکنونات غیب ظاهر گشت در آیت جمال لا إله إلا الله و هیبت جلال محمد رسول الله بغیرت ایشان در ملأ اعلی بیفروخت

قال النبی ص الله فی اصحابی لا تتخذوهم من بعدی غرضا فمن احبهم فیحبنی احبهم و من ابغضهم فیبغضنی ابغضهم و من اذاهم فقد آذانی و من آذانی فقد آذی الله و من آذی الله فیوشک ان یاخذه ما من احد من اصحابی یموت بارض الا بعث قایدا و نورا لهم یوم القیامة

بعضی از مفسران حکم این آیت بر عموم راندند گفتند حقیقت این بشرف امت اتباع باز میگردد از عهد مصطفی ص تا بدامن قیامت و امت اتباع دیگراند و امت اجابت دیگر و امت دعوت دیگر و شرح آن در سورة البقرة رفت اما امت اتباع که این آیت در شأن ایشان است و مشتمل بر صفت و سیرت ایشان سعداء ملت اند و امناء درگاه عزت و اشراف علیین و اعزه رب العالمین حمله قرآن و اخبار و خزنه آثار فرقة ناجیه و امت مرضیه اهل سنت و جماعت که ظاهر ایشان بمتابعت و قدوت مقید است و باطن ایشان بمعرفت و فراست مؤید عمر بن الخطاب گفت فردای قیامت که رب العزت ندا کند این رجالنا کس نیارد که سر برآرد مگر اهل سنت و جماعت گویند لبیک لبیک اللهم لبیک رب العزت گوید صدقتم عبادی انتم احبایی أکرمکم الیوم بما تشتهون لتمسککم بکتابی و متابعتکم رسولی آن ساعت بود که اهل ضلالت گویند یا لیتنی اتخذت مع الرسول سبیلا