۵ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی یا أیها الذین آمنوا ای ایشان که بگرویدند لا یحل لکم شما را حلال نیست أن ترثوا النساء که زنان یکدیگر بمیراث برید کرها بر نبایست ایشان و لا تعضلوهن و ایشان را از نکاح باز مدارید لتذهبوا ببعض ما آتیتموهن تا از آنچه فرا ایشان میباید داد چیزی برید إلا أن یأتین بفاحشة مگر که فاحشه ای کنند مبینة فاحشه ای به بینت روشن کرده و محکم و عاشروهن بالمعروف و با ایشان بنیکویی زندگانی گزارید فإن کرهتموهن اگر ایشان را نخواهید و خوش نیاید شما را فعسی أن تکرهوا شییا مگر که شما را ناخوش آید چیزی و یجعل الله فیه خیرا کثیرا ۱۹ و خدای در آن شما را نیکویی فراوان دارد و سازد
و إن أردتم استبدال زوج و اگر خواهید بدل گرفتن زنی مکان زوج دست باز داشتن زنی و بجای وی دیگری بزنی کردن و آتیتم إحداهن قنطارا و آن زن را داده باشید قنطاری از مال فلا تأخذوا منه شییا چیزی از آنچه وی را دادید باز مستانید أ تأخذونه می بازستانید از آن کاوین که وی را دادید بهتانا بیدادی بزرگ و إثما مبینا ۲۰ و بزه آشکارا
و کیف تأخذونه و خود چون باز ستانید و قد أفضی بعضکم إلی بعض پس آن گه بیکدیگر رسیده و هام پوست زیسته باشید و أخذن منکم میثاقا غلیظا ۲۱ و ایشان از شما بستده اند پیمانی بزرگ