۹ - النوبة الاولى

قوله تعالی فکیف إذا جینا چون بزرگوار روزی بود آنکه ما آریم من کل أمة از هر گروهی بشهید پیغامبری بگواهی و جینا بک و آریم ترا علی هؤلاء شهیدا ۴۱ بر اینان بگواهی

یومیذ آن روزهن یود الذین کفروا دوست دارد و خواهد ایشان که کافر بودند درین جهان و عصوا الرسول و سر کشیدند از استوار داشتن رسول لو تسوی بهم الأرض اگر زمین با ایشان هموار کنندی و لا یکتمون الله حدیثا ۴۲ و از خدای هیچ سخن پنهان ندارند

یا أیها الذین آمنوا ای ایشان که بگرویدند لا تقربوا الصلاة و أنتم سکاری گرد نماز مگردید آن گه که مستان بید حتی تعلموا ما تقولون تا آن گه که چنان بید که دانید که چه میخوانید و لا جنبا و گرد نماز مگردید آن گه که جنب باشید إلا عابری سبیل مگر در راه رفتن و در مسجد گذشتن حتی تغتسلوا تا آن گه که پیشتر غسل کنید و إن کنتم مرضی و اگر بیمار بید که آب فرا خویش نیارید برد أو علی سفر یا در سفری بید و آب نیابید أو جاء أحد منکم من الغایط یا یکی از شما از حاجت آدمی آمده بود أو لامستم النساء یا بپوست خود پوست زنان پاسیده بید فلم تجدوا ماء و آب نیابید فتیمموا آهنگ کنید صعیدا طیبا خاکی پاک فامسحوا بپاسید بآن خاک بوجوهکم رویهای خویش و أیدیکم و دو دست خویش همه إن الله کان عفوا غفورا ۴۳که الله در گذارنده است آمرزگار همیشه