۱۴ - النوبة الثالثة

قوله تعالی أ لم تر إلی الذین قیل لهم کفوا أیدیکم الآیة بر ذوق ارباب حکمت و سالکان راه حقیقت از روی اشارت میگوید کفوا أیدیکم ای اخرجوا ایدیکم عن امورکم و کلوها الی معبودکم خویشتن را از کارها بیرون آرید و یکسر شغلها بمولی سپارید و باو بازگذارید که اوست سازنده کار بندگان مدبر و مقدر کارران و نگهبان بسر برنده شغل ایشان بی ایشان دل دهنده تایبانو پذیرنده عذر خواهان چند که منت است او را بر بندگان از اول بنده را رایگان بیافریند چون در ظهور آرد از آب و باد و آتش نگه دارد بسمع و بصر بفطنت و حکمت بیاراید ایمان و معرفت بر وی نگه دارد پس آن گه چون دست بمخلوقی بردارد خطاب آید که کفوا أیدیکم دست از مخلوق فرو دار و بخالق بردار که خداوند با وفا اوست دهنده عطا و پوشنده خطا اوست در مهربانی و کریمی بیهمتا اوست

و گفته اند کفوا أیدیکم معنی آنست که دست از دنیا باز دارید و در شهوات بر خود فرو بندید و مال و جاه دنیا براندازید آنچه حرام است لعنت است و آنچه حلالست محنت است و آنچه افزونی است عقوبتست مصطفی ص گفت الدنیا ملعونة ملعون ما فیها الا ذکر الله عالما او متعلما

گفت این دنیا ملعون است سرای بینوایی و بیدولتی طبل میان تهی و بساط فرومایگی رب العزة تا دنیا را بیافرید در آن ننگرسته و آن را لعنت کرده و دشمن داشته و هر چه در آن بلعنت کرده مگر سه چیز ذکر خداوند جل جلاله که در دنیا است و نه از دنیا است