۱۸ - النوبة الثالثة

قوله تعالی و من یهاجر فی سبیل الله الآیة رب العالمین خدای جهانیان و دارنده همگان و دانای مهربان درین آیت نشان رحمت از خود میدهد و لطف خود با بندگان مینماید و مؤمنان را بر هجرت می خواند و مهاجران را میستاید

و مهاجران سه گروه اند گروهی از بهر دنیا هجرت کنند تجارتی در پیش گیرند یا طلب معیشتی کنند و هر چند که این کار در شرع مباح است اما بعاقبت نه پیدا که سر به چه باز نهد و حاصل آن بچه باز آید که مصطفی ص گفت حب الدنیا رأس کل خطییة و نیز گفته لا تتخذوا الضیعة فترغبوا فی الدنیا

این مهاجر پیوسته در رنج و عنا است و بدست دزدان گرفتار و بر شرف هلاک بطمع آنکه تا مباحی بدست آرد فرضی بگذارد و آن گه سوزد و مایه هر دو بزیان آرد یقول الله عز و جل تریدون عرض الدنیا و الله یرید الآخرة گروهی دیگر زاهدان اند که هجرت ایشان از بهر عقبی بود و روش ایشان از روی معنی باشد منازل طاعات برند و مراحل عبادات بقدم همت پیمایند گاه حج کنند و گاه غزا گه جهاد و گه زیارت گه نماز و گه روزه گه ذکر نام خدا گه فکر در آلاء و نعماء خدا مصطفی ص از بهر ایشان گفته سیروا سبق المفردون قالوا یا رسول الله و ما المفردون قال المهتدون الذین یهتدون بذکر الله یضع الذکر عنهم اثقالهم فیأتون یوم القیامة خفافا