۱۰ - النوبة الاولى

قوله تعالی و لو أن أهل الکتاب آمنوا و اگر خوانندگان تورات بگرویدندی و اتقوا و از خشم و عذاب خدا بپرهیزیدندی لکفرنا عنهم ما بستردیمی از ایشان و بپوشیدیمی سییاتهم بدها و گناهان ایشان و لأدخلناهم و ما درآوردیمی ایشان را جنات النعیم ۶۵ در بهشتهای ناز

و لو أنهم أقاموا التوراة و اگر ایشان تورات بپای دارندی و الإنجیل و اهل انجیل انجیل را و ما أنزل إلیهم من ربهم و آنچه بدیشان فرو فرستادند از خدای ایشان لأکلوا من فوقهم از زیر خود بخوردندی و من تحت أرجلهم و از زیر پای خویش بخوردندی منهم أمة مقتصدة از ایشان گروهی است میانه و بچم نه بد و کثیر منهم و فراوانی از ایشان ساء ما یعملون ۶۶ بدا آنچه ایشان میکنند

یا أیها الرسول ای پیغامبر فرستاده بلغ ما أنزل إلیک من ربک میرسان آنچه فرو فرستاده آمد بتو از خداوند تو و إن لم تفعل و اگر نرسانی فما بلغت رسالته همچنانست که هیچ چیز از پیغامهای وی نرسانده باشی و الله یعصمک من الناس و الله نگه دارد ترا از مردمان إن الله لا یهدی القوم الکافرین ۶۷ که الله راهنمای ایشان نیست که در علم وی کفر را اند

قل گوی یا أهل الکتاب ای کتاب داران من و خوانندگان آن لستم علی شی ء بر هیچ چیز نیستید حتی تقیموا التوراة تا آن گه که بپای دارید تورات را و الإنجیل و انجیل را و ما أنزل إلیکم من ربکم و شما که اهل قرآن اید قرآن را و لیزیدن کثیرا منهم و فراوانی را از ایشان بخواهد افزود ما أنزل إلیک من ربک آنچه فرو فرستاده آمد بتو از خداوند تو طغیانا و کفرا گران کاری و کفر فلا تأس علی القوم الکافرین ۶۸ نگر تا اندوهگن نباشی بر گروه ناگرویدگان