۵ - النوبة الثالثة

قوله تعالی قد نعلم إنه لیحزنک الذی یقولون الآیة این آیت از روی اشارت مصطفی را صلی الله علیه و سلم تشریفی و اکرامی است از درگاه ربوبیت که از آن بزرگوارتر نیست و از دور آدم تا منتهی عالم بیرون از وی کس را این منزلت ندادند و این مرتبت ننهادند که رب العزة میگوید تسکین دل وی را که یا محمد ما می دانیم که ازین بیحرمتان چه رنج بدل تو میرسد و تو چون اندوهگنی از گفتار بیهوده ایشان یا محمد مپندار که من نمی بینم آنچه بر تو میرود یا نمی شمارم آن نفسهای درد آمیغ که از تو می برآید یا آن شربتهای زهرآمیغ که هر ساعت بر طلب رضاء ما نوش میکنی

یا محمد آن نه با تو میکنند که آن با ما میکنند و از بهر حدیث ما میکنند پیش از آنکه این رقم بر تو کشیدیم و این علم نبوت بدست تو دادیم بنگر که با تو چون بودند آشنا و بیگانه خویش و پیوند همه او را دوست بودند و محمد الامین میخواندند امانتها بنزدیک وی می نهادند در محافل و مجامع او را در صدر مینشاندند چون پیک آسمان بنزدیک وی آمد و جلال و عزت دین اسلام در گفت و کرد وی نهادند آن کار و آن حال بگشت دوستان همه دشمن گشتند یکی میگفت ساحر است و کاهن یکی میگفت کاذبست و شاعر یکی میگفت مجنون است و سرگشته

اشاعوا لنا فی الحی اشنع قصة