۱۷ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی و هو الذی أنشأ جنات او آنست که رزها آفرید و ساخت معروشات هست از آنکه جفته آن بسته و کار آن ساخته و غیر معروشات و هست از آنکه او کنده و بر نداشته و النخل و الزرع و خرما بنان و کشت زار مختلفا أکله جدا جدا طعم آن میوه و الزیتون و الرمان و زیتون و انار متشابها هام رنگ و غیر متشابه و نه هام طعم کلوا من ثمره میخورید از میوه و بر آن إذا أثمر چون میوه آرد و آتوا حقه و حق آن بدهید یوم حصاده روز درودن آن و لا تسرفوا و در گزاف مروید و اندازه درمگذارید إنه لا یحب المسرفین ۱۴۱ که الله دوست ندارد گزاف کاران را
و من الأنعام و ساخت از چهار پایان حمولة آنها که ببار رسیده اند و کار را شایند و فرشا و از آن بچه ها که آن نیز ببار نرسیدند یا خود بار را نشایند کلوا مما رزقکم الله میخورید از آنچه الله شما را روزی داد و لا تتبعوا خطوات الشیطان و بر پی گامهای دیو مروید إنه لکم عدو مبین ۱۴۲ که او شما را دشمنی آشکارا است
ثمانیة أزواج هشت تا که چهار جفت اند هر یک زوج آن دیگر من الضأن اثنین از میش دو یکی نر یکی ماده و من المعز اثنین و از بز دو یکی نر یکی ماده قل ای محمد مشرکان را گوی آلذکرین حرم دو نر حرام کرد الله أم الأنثیین یا آن دو ماده أما اشتملت علیه أرحام الأنثیین یا آنچه رحم هر دو ماده بر آن مشتمل است از بچه نازاده نیز نبیونی خبر کنید مرا بعلم بحجتی إن کنتم صادقین ۱۴۳ اگر می راست گویید که الله این کرد