۱ - النوبة الثالثة
رشیدالدین میبدیبسم الله الرحمن الرحیم بسم الله معراج قلوب الاولیاء بسم الله نور سر الاصفیاء بسم الله شفاء صدور الأتقیاء بسم الله کلمة التقوی و راحة الثکلی و شفاء المرضی بسم الله نور دل دوستان است آیینه جان عارفان است چراغ سینه موحدان است آسایش رنجوران و مرهم خستگان است شفاء درد و طبیب بیمار دلان است خدایا گرفتار آن دردم که تو دوای آن دانی در آرزوی آن سوزم که تو سرانجام آنی بنده آن ثناام که تو سزای آنی من در تو چه دانم تو دانی تو آنی که خود گفتی و چنان که گفتی آنی
در هجر تو کار بی نظامست مرا
شیرین همه تلخ و پخته خامست مرا
در عالم اگر هزار کامست مرا
بی نام تو سر بسر حرامست مرا
یسیلونک عن الأنفال قل الأنفال لله و الرسول ای مهتر عالم و ای سید ولد آدم ای مایه فطرت ای نقطه سعادت ای مقصود موجودات و سید کاینات ای نقطه دایره حادثات ترا می پرسند از انفال و حکم آن تو از وحی ما و از پیغام ما ایشان را جواب ده قل الأنفال لله ملکا و لرسوله الحکم فیها بما یقضی به امرا و شرعا انفال از روی ملک خدایراست و حکم آن چنان که خواهد مصطفی ص راست بپسندید شما که بندگانید حکم او بپذیرید به جان و دل قول او که قول او وحی ما است فعل او حجت ما است شریعت او ملت ما است حکم او دین ما است اتباع او دوستی ما است
