۳ - النوبة الثالثة
رشیدالدین میبدیقوله تعالی إن الذین آمنوا و عملوا الصالحات و أخبتوا إلی ربهم الایة
از روی اشارت بر ذوق جوانمردان طریقت میگوید فردا ساکنان حظیره قدس و ملوک مقعد صدق و اشراف درجات علیین ایشان خواهند بود که امروز حلقه فرمان ما در گوش بندگی دارند در سرای اخبات آرام گرفته در شاهراه رضا بحکم بندگی گوش بفرمان داشته و از راه معارضه برخاسته گفته اند حقیقت بندگی دو خصلت است آن کنی که او پسندد و آن پسندی که او کند ای مسکین نمرود طاغی در کافری یک بار تیر انکار در روی ایمان زد تو در مسلمانی بروزی چندین بار تیر انکار و اعتراض بر روی احکام تقدیر زنی صفت بندگیت کجا درست آید رضا و تسلیم چون بود
بندگی آنست که در کوی حقیقت کمر وفا بر میان بندی و دست در بند شریعت دهی که تا دست در بند می بود هرگز بگشادن کمر نرسد تو بنده ای و راه آزادان میروی تو بنده ای و مراد خداوندان میجویی بنده هرگز چون خداوند نبود آزادی و بندگی هر دو بهم نیایند
راحت مشرقة و رحت مغربا
و متی التقاء مشرق و مغرب
اینست که رب العالمین میگوید مثل الفریقین کالأعمی و الأصم و البصیر و السمیع هل یستویان مثلا نابینای بحقیقت اوست که نه دیده عبرت دارد تا از روی استدلال بآیات آفاق نظر کند نه دل فکرت دارد تا در آیات انفس تأمل کند نه بصیرت حقیقت دارد تا بنور فراست مکاشفات اسرار غیبی بیند و بینای بحقیقت اوست که بعلم الیقین شواهد افعال نگرد که أ و لم ینظروا فی ملکوت السماوات و الأرض باز بعین الیقین حقایق صفات بیند که أ فلا یتدبرون القرآن باز بحق الیقین جلال ذات بیند که أ لم تر إلی ربک علم الیقین بشرط برهانست عین الیقین بحکم بیانست حق الیقین بنعت عیانست علم الیقین مؤمنان راست عین الیقین پیغامبران راست حق الیقین مصطفی راست ص از آن است که عالمیان با خبراند و او باعیان همه عالم صدف اند و او جوهر همه عالم طفیل اند و او مقصود
