۱ - النوبة الاولى

بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان

المر تلک آیات الکتاب این حروف قرآن آیات و سخنان آن نامه است که خدای تعالی فرستاد و الذی أنزل إلیک من ربک و آنچه فرو فرستاده آمد بتو از خداوند تو الحق راستست و درست و لکن أکثر الناس لا یؤمنون ۱ لکن بیشتر مردمان بنمی گروند

الله الذی رفع السماوات الله تعالی اوست که برداشت هفت آسمان بغیر عمد بی ستون ترونها می بینید ثم استوی علی العرش آن گه پس مستوی شد بر عرش و سخر الشمس و القمر و نرم کرد و روان و فرمان بردار آفتاب و ماه را کل یجری لأجل مسمی تا هر دو می روند هنگامی نام زد کرده را یدبر الأمر کار می گرداند و می راند و پیش می برد یفصل الآیات نشانها پیدا می کند لعلکم بلقاء ربکم توقنون ۲ تا مگر شما برستاخیز و دیدار خداوند خویش گرویدنی راست بگروید

و هو الذی مد الأرض او آنست که زمین را پهن باز کشید و جعل فیها رواسی و کوه های بلند در آن لنگر کرد و أنهارا و جویها ساخت روان و من کل الثمرات جعل فیها و از هر میوه ای کرد در آن زوجین اثنین جفت جفت یغشی اللیل النهار شب تاریک در سر روز روشن می کشد إن فی ذلک لآیات در آن نشانهای پیداست لقوم یتفکرون ۳گروهی را که اندیشه کنند