۲ - النوبة الاولى

قوله تعالی الله یعلم خدای می داند ما تحمل کل أنثی آنچ در شکم هر ماده ای و ما تغیض الأرحام و هر چه رحم ها کاهد و ما تزداد و آنچ رحمها افزاید و کل شی ء عنده بمقدار ۸ و آن همه هر یک بنزدیک او باندازه ای

عالم الغیب و الشهادة دانای نهان و آشکارا الکبیر المتعال ۹ آن بزرگ پاک بی عیب برتر

سواء منکم یکسانست از شما من أسر القول آن کس که نهان دارد سخن خویش و من جهر به یا آشکارا و ببانگ و من هو مستخف باللیل و یکسانست از شما آن کس که پوشیده است در زیر جامه شب و نهان گشته در شب تاریک و سارب بالنهار ۱۰ و آن کس که آشکارا رواست بروز

له معقبات خدای را فریشتگانی اند من بین یدیه و من خلفه پیش بنده و پس او یحفظونه میکوشند بنده را من أمر الله بفرمان الله إن الله لا یغیر ما بقوم تغییر نکند و بنگرداند آنچه قومی دارند و در آن باشند از نیکویی حال حتی یغیروا ما بأنفسهم تا ایشان تغییر کنند و بگردانند آنچه بر دست دارند از نیکویی افعال و إذا أراد الله بقوم سوءا و چون خدا بقومی بدی خواهد فلا مرد له بازداشت و باز پس برد نیست آن را و ما لهم من دونه من وال ۱۱ و ایشان را جز ازو خداوندگاری و کارسازی نیست