۱ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیبسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان
الر منم خدای دانا می دانم و می بینم کتاب أنزلناه إلیک این نامه ای است که فرو فرستادیم بتو لتخرج الناس تا بیرون آوری مردمان را من الظلمات إلی النور از تاریکیها بروشنایی بإذن ربهم بفرمان خداوند ایشان إلی صراط العزیز الحمید ۱ با راه خداوند توانا بی همتا نیکو سزا
الله الذی له ما فی السماوات و ما فی الأرض آن خدای که او راست هر چه در آسمانها و در زمینها و ویل للکافرین من عذاب شدید ۲ ویل ناگرویدگان را از عذابی سخت
الذین یستحبون الحیاة الدنیا علی الآخرة ایشان که می برگزینند بدوستی زندگانی این جهان بر آن جهان و یصدون عن سبیل الله و بر می گردانند از راه خدای و یبغونها عوجا و آن را عیب و کژی می جویند أولیک فی ضلال بعید ۳ ایشانند که در گمراهی دورند
و ما أرسلنا من رسول و نفرستادیم هیچ فرستاده ای إلا بلسان قومه مگر بزبان قوم او لیبین لهم تا پیدا کند ایشان را فیضل الله من یشاء تا گمراه کند الله او را که خواهد و یهدی من یشاء و با راه آرد او را که خواهد و هو العزیز و اوست تاونده با هر کاونده و بهیچ هست نماننده الحکیم ۴ دانا راست دانش راست کار
