۱ - النوبة الثالثة

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم سماع بسم الله یوجب الهیبة و الهیبة تتضمن الفناء و الغیبة سماع الرحمن الرحیم یوجب الحضور و الاوبة و الحضور یتضمن البقاء و القربة من اسمعه بسم الله ادهشه فی کشف جلاله و من اسمعه الرحمن الرحیم عیشه بلطف جماله و کرم افضاله الله است قادر و قدیم مستوجب قدم رحمن است قاهر و عظیم مستحق عظم رحیم است غافر و حلیم سزاء فضل و کرم ای مهیمن اکرم و ای مفضل ارحم ای محتجب بجلال متجلی بکرم نه با قرب تو اندوه است نه با یاد تو غم

چشمی که ترا دید شد از درد معافا

جانی که ترا یافت شد از مرگ مسلم

کار آنست که تو در گرفتی راه آنست که تو نمودی قسمت آنست که تو کردی پیش از لوح و پیش از قلم قضا قضاء تو و خواست خواست تو و حکم حکم تو حکم دیگران همه میل است و ستم

قضی الله امرا و جف القلم

و فیما قضی ربنا ما ظلم

الله است آفریدگار جهانیان رحمن است روزی گمار همگان رحیم است آمرزگار مؤمنان الله است آفریننده بی نظیر رحمن است پروراننده و دست گیر رحیم است آمرزنده و عذر پذیر هر چند که خردبین است عظیم و بزرگوار است هر چند که سخت گیر است فرا گذار و آسان گذارست در صفت عزت وی هم نور و هم نار است بنار عزت قومی را می گدازد بنور عزت قومی را می نوزاد آن سوخته را بعدل خود در ظلمات کفر می دارد و آن نواخته را بفضل خود بدعوت مصطفی ص و بنور قرآن راه می نماید و از تاریکی بیگانگی به روشنایی آشنایی می آرد اینست که رب العالمین گفت کتاب أنزلناه إلیک لتخرج الناس من الظلمات إلی النور بإذن ربهم ای محمد این چراغ قرآن که در دست تو است افروزنده آن ماییم راهبر بوی آن کس بود که ما خواهیم