۱ - النوبة الاولى

بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان

الر تلک آیات الکتاب این حرفها آیتها نامه است و قرآن مبین ۱ و قرآنی پیدا کننده باز نماینده

ربما یود الذین کفروا ای بسا هنگاما که دوست بود و آرزو بود ناگرویدگان را لو کانوا مسلمین ۲ اگر مسلمان بودندی ذرهم گذار ایشان را یأکلوا و یتمتعوا تا می خورند و کام می رانند و یلههم الأمل و دراز دیدن عمر ایشان را مشغول میدارد فسوف یعلمون ۳ تا آن گه که آگاه شوند

و ما أهلکنا من قریة هرگز هلاک نکردیم شهری را إلا و لها کتاب معلوم ۴ مگر آن را تقدیری بود و حکمی از ما و نبشته ای ما را معلوم و هنگام آن دانسته

ما تسبق من أمة پیشی نکند هیچ گروهی أجلها بر هنگام مرگ خویش و ما یستأخرون ۵ و نه با پس ماند از آن هنگام

و قالوا کافران گفتند یا أیها الذی نزل علیه الذکر ای آن کس که پیغام و یاد بر وی فرو فرستادند إنک لمجنون ۶ تو دیوانه ای

لو ما تأتینا بالملایکة چرا فریشتگان نیاوردی بما با خود إن کنت من الصادقین ۷ اگر از راست گویانی