۵ - النوبة الاولى

قوله تعالی و قال الله لا تتخذوا إلهین اثنین الله گفت دو چیز به خدایی مگیرید إنما هو إله واحد که او که خدایست یکتاست فإیای فارهبون ۵۱ از من بترسید

و له ما فی السماوات و الأرض او راست هر چه در آسمانها و زمینها و له الدین واصبا و طاعت داشت وی همیشه واجب و خلق را بهمه حال لازم أ فغیر الله تتقون ۵۲ جز از خدا از کسی می ترسید

و ما بکم من نعمة و هر چه بشما آید و شما را نیک بود از نیک جهانی فمن الله آن از خداست ثم إذا مسکم الضر پس آن گه که بشما رسد گزند فإلیه تجیرون ۵۳ درو می زارید و می نالید

ثم إذا کشف الضر عنکم پس آن گه که باز برد آن گزند از شما إذا فریق منکم بربهم یشرکون ۵۴ گروهی از شما با خدای تعالی انباز می گیرند و سبب در میان می آرند

لیکفروا بما آتیناهم تا بآنچ ما ایشان را دادیم کافر می شوند فتمتعوا فسوف تعلمون ۵۵ گوی ایشان را که روزگار بسر می آرید و کام خود می رانید تا آگاه شوید

و یجعلون لما لا یعلمون نصیبا و بنادانی خدای تعالی را بهره ای می نهند مما رزقناهم از آنچ روزی دادیم ایشان را تالله لتسیلن بخدای که ناچاره پرسند شما را عما کنتم تفترون ۵۶ از آن دروغ که می سازید و می گویید