۷ - النوبة الثالثة

قوله تعالی و لقد کرمنا بنی آدم بزرگوار تهنیتی و تمام تشریفی و عظیم کرامتی که الله تعالی جل جلاله با مؤمنان فرزندان آدم کرد که در بدو کار و مفتتح وجود روز میثاق ایشان را در قبضه صفت جای داد و ایشان را بنعت لطف محل خطاب خود گردانید و با ایشان عهد و پیمان دوستی بست باز چون در دنیا آمدند ایشان را صورت نیکو و شکل زیبا و خلعت تمام داد و بدانش و عقل و نطق و فهم و فرهنگ بیار است ظاهر بتوفیق مجاهدت و باطن بتحقیق مشاهدت و معرفت از ایشان دریغ نداشت در رحمت و کرامت خود بر ایشان گشاد و ایشان را بر بساط مناجات بداشت تا هر گه که خواهند او را خوانند و از وی خواهند و با وی راز گویند

در بعضی آثار نقل کرده اند که الله تعالی جل جلاله گفت عبادی سارونی فان لم تفعلوا فناجونی و حدثونی فان لم تفعلوا فاسمعوا منی فان لم تفعلوا فانظروا الی فان لم تفعلوا فکونوا ببابی و ارفعوا حوایجکم الی فانی اکرم الاکرمین

و از آن تکریمست که پیش از سؤال ایشان را عطا داد و پیش از استغفار ایشان را بیامرزید چنانک در خبر است اعطیتکم قبل ان تسألونی و غفرت لکم قبل ان تستغفرونی

و از آن تکریمست که در میان آفریدگان ایشان را بمهر و محبت مخصوص کرد آنچ فریشتگان را نداد و با کروبیان و روحانیان آسمان نگفت با ایشان گفت یحبهم و یحبونه رضی الله عنهم و رضوا عنه و الذین آمنوا اشد حبا لله فاذکرونی اذکرکم