۹ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی و لقد آتینا موسی تسع آیات دادیم موسی را نه آیت بینات پیغامهای روشن فسیل بنی إسراییل پرس از علماء جهودانإذ جاءهم آن گه که بایشان آمد فقال له فرعون و فرعون گفت او را إنی لأظنک یا موسی مسحورا ۱۰۱ من چنین می دانم ای موسی که با تو جادویی کرده اند
قال لقد علمت گفت نیک دانی ما أنزل هؤلاء که نفرستاد این پیغامها را إلا رب السماوات و الأرض مگر خداوند آسمان و زمین بصایر پیغامهای روشن هویدا و إنی لأظنک یا فرعون مثبورا ۱۰۲ و من می پندارم ای فرعون که ترا تباهی و نیستی داده اند و هلاک از تو بر آورده
فأراد أن یستفزهم من الأرض خواست فرعون که ایشان را از زمین مصر بشکیزاند فأغرقناه بآب بکشتیم او را و من معه جمیعا ۱۰۳ و هر که با وی بود بیکبار
و قلنا من بعده لبنی إسراییل و پس غرق فرعون بنی اسراییل را گفتیم اسکنوا الأرض اکنون در زمین ایشان در مصر بنشینید فإذا جاء وعد الآخرة چون هنگام رستاخیز آید جینا بکم لفیفا ۱۰۴ آریم شما را با ایشان بهم
و بالحق أنزلناه و براستی فرستادیم این سخن را و بالحق نزل و براستی فرو آمد و ما أرسلناک إلا مبشرا و نذیرا ۱۰۵ و نفرستادیم ترا مگر شادی رسان و بیم نمای