۳ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی منها خلقناکم از آن آفریدیم شما را و فیها نعیدکم و باز شما را بریم و منها نخرجکم و باز از آن بیرون آریم شما را تارة أخری ۵۵ باری دیگر
و لقد أریناه آیاتنا کلها نمودیم نشانهای خویش همه فکذب و أبی ۵۶ دروغ زن گرفت او را و سر باز زد
قال أ جیتنا گفت بما آمدی لتخرجنا من أرضنا تا این زمین ما بگیری و ما را از آن بیرون کنی بسحرک یا موسی ۵۷ بجادویی خویش ای موسی
فلنأتینک بسحر مثله ما بتو جادویی آریم هم چنان که تو آوردی فاجعل بیننا و بینک موعدا میان ما و میان خویش هنگامی نامزد ساز لا نخلفه نحن و لا أنت که ما آن را خلاف نکنیم و نه تو مکانا سوی ۵۸ جایی میان ما و تو
قال موعدکم یوم الزینة موسی گفت هنگام نامزد کرده مرا با شما روز آرایشست و أن یحشر الناس ضحی ۵۹ آن گه که مردمان با هم آیند چاشتگاه
فتولی فرعون برگشت فرعون فجمع کیده ثم أتی ۶۰ و گرد کرد یار خویش و آن گه آمد
قال لهم موسی ایشان را گفت موسی ویلکم لا تفتروا علی الله کذبا ویل بر شما بر خدای تعالی دروغ مسازید فیسحتکم بعذاب که بیخ شما کند بعذاب و قد خاب من افتری ۶۱ و هر که دروغ سازد نومید ماند
