۱ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیبسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان
سورة أنزلناها سورتی است این که فرو فرستادیم آن را و فرضناها و واجب کردیم آن را و أنزلنا فیها آیات بینات و فرو فرستادیم در آن سخنها و پیغامهای پیدای روشن لعلکم تذکرون ۱ تا مگر شما پند پذیرید
الزانیة و الزانی زن زانیه شوی نداشته و مرد زانی زن نداشته فاجلدوا کل واحد منهما مایة جلدة چون زنید هر یک را ازیشان صد زخم زنید و لا تأخذکم بهما رأفة و شما را هیچ بخشایش و مهربانی مگیراد فی دین الله در فرمان برداری خدای را إن کنتم تؤمنون بالله و الیوم الآخر اگر بگرویده اید بخدای و روز رستاخیز و لیشهد عذابهما و ایدون بادا که حاضر باد آن گه که ایشان را میزنند طایفة من المؤمنین ۲ گروهی از مسلمانان
الزانی لا ینکح إلا زانیة أو مشرکة مرد پلید کار برنی نکند مگر زن پلیدکار را یا زن مشرکه را و الزانیة لا ینکحها إلا زان أو مشرک و زن پلیدکار را زناشویی نبندد مگر با مرد پلید کار و یا مرد مشرک و حرم ذلک علی المؤمنین ۳ و حرام کرده آمد و بسته آن بر گرویدگان
و الذین یرمون المحصنات و ایشان که دشنام دهند زنان پاک را ثم لم یأتوا بأربعة شهداء و آن گه بر آنچه گفتند چهار گواه رسیده آزاد نیارند فاجلدوهم ثمانین جلدة زنید ایشان را هشتاد زخم و لا تقبلوا لهم شهادة أبدا پس آن گواهی که دادند گواهی ایشان را مپذیرید هرگز أولیک هم الفاسقون ۴ و ایشان از حال و نعت نیکان بیرونند
