۵ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی أ لم تر نمی بینی أن الله یزجی سحابا که الله چون آسان و خوش میراند میغ ثم یؤلف بینه آن گه پس فراهم می پیوندد پاره های آن ثم یجعله رکاما آن گه آن را توی بر توی می افکند فتری الودق رگهای باران می بینی یخرج من خلاله که می بیرون آید از رشحه های آن و ینزل من السماء و می فرو فرستد از آسمان من جبال فیها من برد از آن کوه ها تگرگ که در آنست فیصیب به من یشاء میرساند آن را باو که خواهد و یصرفه عن من یشاء و می گرداند آن را ازو که خواهد یکاد سنا برقه کامید و نزدیک بید که باریدن آن میغ یذهب بالأبصار ۴۳ دیده ها از سرها ربایید
یقلب الله اللیل و النهار الله شبانروز میبرد و میآرد إن فی ذلک لعبرة لأولی الأبصار ۴۴ در آنچه می نماید و میکند دیدور کردنی است خردمندان را
و الله خلق کل دابة من ماء الله بیافرید هر جنبنده ای از آب فمنهم من یمشی علی بطنه هست از آن که بر شکم خویش میرود و منهم من یمشی علی رجلین و هست از آن که بر دو پای میرود و منهم من یمشی علی أربع و هست از آن که بر چهار پای میرود یخلق الله ما یشاء می آفریند الله هر چه خواهد چنان که خواهد إن الله علی کل شی ء قدیر ۴۵ که الله تواناست بر همه چیز
لقد أنزلنا آیات مبینات فرو فرستادیم سخنان و پیغامهای روشن کرده و پیدا و الله یهدی من یشاء إلی صراط مستقیم ۴۶ و الله راه می نماید او را که خواهد براه راست درست