۲ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی و من آیاته أن خلقکم من تراب و از نشانه های او آنست که بیافرید شما را از خاکی ثم إذا أنتم بشر پس اکنون شما مردمانید تنتشرون ۲۰ می پراکنید و پراکنده می زیید
و من آیاته و از نشانه های اوست أن خلق لکم من أنفسکم أزواجا که بیافرید شما را هم از شما جفتانی لتسکنوا إلیها تا با ایشان آرامید و جعل بینکم مودة و رحمة و میان شما مهری ساخت و مهربانی إن فی ذلک لآیات در آن نشانه های است لقوم یتفکرون ۲۱گروهی را که دراندیشند
و من آیاته و نشانه های اوست خلق السماوات و الأرض آفرینش آسمانها و زمین و اختلاف ألسنتکم و ألوانکم و اختلاف زبانهای شما و گوناگون رنگهای شما إن فی ذلک لآیات للعالمین ۲۲ درین نشانه های است جهانیان را
و من آیاته و از نشانهای اوست منامکم باللیل و النهار خفتن شما بشب و روز و ابتغاؤکم من فضله و جستن شما از روزی او و بخشیده او إن فی ذلک لآیات لقوم یسمعون ۲۳ در آن نشانه های است ایشان را که بشنوند
و من آیاته و از نشانهای توانایی و یگانگی اوست یریکم البرق که مینماید شما را درخش خوفا و طمعا بیم و امید را و ینزل من السماء ماء و فرو میفرستد از آسمان آبی فیحیی به الأرض بعد موتها تا زنده میکند بآن زمین را پس مرگ آن إن فی ذلک لآیات لقوم یعقلون ۲۴ در آن نشانه های است ایشان را که دریابند
