۱ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیبسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان
الم ۱ تنزیل الکتاب
این حروف تهجی فرو فرستادن این نامه
لا ریب فیه من رب العالمین ۲ شک نیست در آن که از خداوند جهانیانست
أم یقولون افتراه میگویند از خویشتن فرا نهاد بل هو الحق من ربک که سخن درست است و نامه راست از خداوند تو لتنذر قوما تا آگاه کنی و بترسانی گروهی را ما أتاهم من نذیر من قبلک که نیامد بایشان هیچ آگاه کننده پیش از تو لعلهم یهتدون ۳ تا مگر راه راست یابند
الله الذی خلق السماوات و الأرض و ما بینهما الله آن کس است که آفرید هفت آسمان و زمین و آنچه میان آن فی ستة أیام در شش روز ثم استوی علی العرش پس مستوی شد بر عرش ما لکم من دونه نیست شما را جز او من ولی و لا شفیع نه یاری و نه شفیعی أ فلا تتذکرون ۴ هیچ در نیابید و پند نپذیرید
یدبر الأمر من السماء إلی الأرض کار میراند و میسازد پس یکدیگر فرا می دارد از آسمان بزمین ثم یعرج إلیه و آن گه پس بسوی او بر میشود فی یوم در روزی کان مقداره که اندازه آن در شمار ألف سنة مما تعدون ۵ هزار سال است از آنچه شما می شمارید
