۲ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی و تقدس تتجافی جنوبهم عن المضاجع باز می خیزد پهلوهای ایشان از خواب گاههای ایشان یدعون ربهم خداوند خویش را میخوانند خوفا و طمعا بیم و امید و مما رزقناهم ینفقون ۱۶ و از آنچه ایشان را روزی دادیم نفقه میکنند
فلا تعلم نفس نداند هیچ کس ما أخفی لهم که آن چه چیزست که پنهان کردند و پوشیده ایشان را من قرة أعین از روشنایی چشم جزاء بما کانوا یعملون ۱۷ پاداش آنچه میکردند
أ فمن کان مؤمنا آن کس که گرویده بود کمن کان فاسقا چون آن کس است که از فرمان برداری بیرون بود لا یستوون ۱۸ هرگز یکسان نباشند
أما الذین آمنوا و عملوا الصالحات اما ایشان که بگرویدند و نیکیها کردند فلهم جنات المأوی ایشانراست بهشتها نزلا بما کانوا یعملون ۱۹ آن پاداش ایشان است بآنچه میکردند
و أما الذین فسقوا و اما ایشان که بیرون شدند از فرمان فمأواهم النار بازگشتن گاه ایشان آتش است کلما أرادوا أن یخرجوا منها هر گه که خواهند از آن بیرون آیند أعیدوا فیها ایشان را بآن می برند و قیل لهم و ایشان را گویند ذوقوا عذاب النار چشید عذاب از آتش الذی کنتم به تکذبون ۲۰ که آن را بدروغ می داشتید و می گفتید که دروغ است