۱ - النوبة الثالثة
رشیدالدین میبدیقوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم اسم عزیز شفیع المذنبین جوده بلاء المهیمین مقصوده ضیاء الموحدین عهوده سلوة المحزونین ذکره حرفة المستمیحین شکره رداؤه کبریاؤه سناؤه سنایه بهاؤه و بهاؤه علاؤه
نام خداوندی که صنایع شیرین و بدایع زیبا کرد سرایر عدم در صحرای وجود آشکارا کرد طبایع متضاد بسته آب و آتش و خاک و هوا کرد از قطره باران لؤلؤ لالا کرد از آب دهن عسل مصفی کرد از فضلات طبیعت گاو عنبر سارا کرد آب زلال نتیجه سنگ خارا کرد یاقوت احمر تعبیه صخره صما کرد عیش خلایق مهنا و اسباب بندگی مهیا کرد هر چه بایست عطا کرد و هر چه شایست پیدا کرد و آنچه کرد بسزای خویش نه بسزای ما کرد الهی در ذات بی نظیر و در صفات بی یاری عاصیان را آمرزگاری و مفلسان را راز داری زیبا صنع و شیرین گفتاری عالم الاسرار و معیوبان را خریداری درمانده را دستگیر و بیچاره را دستیاری
هواک سمیر قلبی المستطار
و ذکرک فی مجاری السر جار
و کنت ملکت فی امری اختیارا
فحکمک فی الهوی سلب اختیاری
ای مونس دیده با ضمیرم یاری
