۳ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی من المؤمنین رجال از گرویدگان مردانی اند صدقوا ما عاهدوا الله علیه که راست آمدند در آنچه پیمان کردند با خدای بر آن فمنهم من قضی نحبه ازیشان هست که بر وفای خود برفت از دنیا و منهم من ینتظر و از ایشان هست که چشم میدارد و ما بدلوا تبدیلا ۲۳ و پیمان به بیوفایی بدل نکردند
لیجزی الله الصادقین بصدقهم آن همه آن راست تا پاداش دهد الله راستان را براستی ایشان و یعذب المنافقین إن شاء و عذاب کند دورویان را اگر خواهد أو یتوب علیهم یا توبت دهد ایشان را إن الله کان غفورا رحیما ۲۴ که الله تعالی آمرزگار است و بخشاینده
و رد الله الذین کفروا و باز برد الله کافران را با پس بغیظهم با درد دل ایشان لم ینالوا خیرا دست بهیچ کام نرسیده و کفی الله المؤمنین القتال و بسر برد الله مؤمنانرا جنگ و کان الله قویا عزیزا ۲۵ و الله تاونده است بی همتا از همیشه
و أنزل الذین ظاهروهم آورد ایشان را که هم پشت گشتند من أهل الکتاب از توریة خوانان من صیاصیهم از حصارهای ایشان و قذف فی قلوبهم الرعب و در دلهای ایشان افکند بیم فریقا تقتلون گروهی را میکشید و تأسرون فریقا ۲۶ و گروهی را میگیرید
و أورثکم و شما را میراث داد ازیشان أرضهم و دیارهم و أموالهم زمین ایشان و خان و مان ایشان و مالهای ایشان و أرضا لم تطؤها و زمینی که هرگز درو نرفتید و کان الله علی کل شی ء قدیرا ۲۷ و الله بر همه چیز تواناست همیشه
