۱ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیبسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراح بخشایش مهربان الحمد لله ثنا بسزا الله راست الذی له ما فی السماوات و ما فی الأرض آن خدای که او راست هر چه در آسمانها و زمینهاست و له الحمد فی الآخرة و او راست ستایش بخدای در آن جهان و هو الحکیم الخبیر ۱ و اوست راست دان راست کار در کار خویش آگاه
یعلم ما یلج فی الأرض میداند هر چه در زمین فرو شود و ما یخرج منها و آنچه از زمین بیرون آید و ما ینزل من السماء و هر چه از آسمان فرو آید و ما یعرج فیها و آنچه در آسمان بر شود و هو الرحیم الغفور ۲ و اوست آن بخشاینده پوشنده
و قال الذین کفروا ناگرویدگان گفتند لا تأتینا الساعة رستاخیز بما نیاید قل گوی بلی و ربی لتأتینکم آری بخداوند من که ناچار بشما آید عالم الغیب الله دانای نهانست لا یعزب عنه مثقال ذرة دور نبود ازو همسنگ ذره ای فی السماوات و لا فی الأرض نه در آسمانها و نه در زمین و لا أصغر من ذلک و نه خردتر از ذره و لا أکبر و نه مهتر از ان إلا فی کتاب مبین ۳ مگر در نامه نوشته پیدای درست
لیجزی الذین آمنوا و عملوا الصالحات تا پاداش دهد ایشان را که بگرویدند و کارهای نیک کردند أولیک لهم مغفرة و رزق کریم ۴ ایشانند که ایشان را آمرزش است و روزی بزرگوار نیکوی بی رنج
