۳ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی قل پیغامبر من بگوی من یرزقکم آن کیست که روزی میدهد شما را من السماوات و الأرض از آسمان و زمین قل الله هم تو گوی که خدای و إنا أو إیاکم ما یا شما لعلی هدی أو فی ضلال مبین ۲۴ بر راه راستیم یا در گمراهی آشکارا
قل پیغامبر من بگوی لا تسیلون عما أجرمنا و شما را نخواهند پرسید از آنچه ما کنیم از بدی و لا نسیل عما تعملون ۲۵ و ما را نخواهند پرسید از آنچه شما میکنید
قل یجمع بیننا ربنا بگوی با هم آرد میان ما خداوند ما روز رستاخیز ثم یفتح بیننا پس کار گشاید میان ما بالحق بداوری راست و هو الفتاح العلیم ۲۶ و او حاکم است کاربر گشای دانا
قل أرونی بگوی با من نمایید الذین ألحقتم به شرکاء این انبازان که درو می بندید بانبازی کلا انبازی نیست و این دعوی راست نیست بل هو الله آری اوست الله العزیز الحکیم ۲۷ آن توانای دانا
و ما أرسلناک نفرستادیم ترا إلا کافة للناس مگر همواره همه مردمان را بشیرا و نذیرا بشارت دهی و بیم نمایی و لکن أکثر الناس لا یعلمون ۲۸ لکن بیشتر مردمان نمی دانند
و یقولون متی هذا الوعد و میگویند این وعده که میدهی کی است و چه هنگام است إن کنتم صادقین ۲۹ اگر راست می گویی
