۱ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیبسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان
إنک لمن المرسلین ۳ که تو از فرستادگانی
یس ۱ ای سید
علی صراط مستقیم ۴ بر راه راست
و القرآن الحکیم ۲ باین قرآن راست درست
تنزیل العزیز الرحیم ۵ فرو فرستاده خداوند توانای مهربان
لتنذر تا آگاه کنی قوما ما أنذر آباؤهم گروهی که آگاه نکرده اند پدران ایشان را فهم غافلون ۶ ایشان ناآگاه اند
لقد حق القول درست شد سخن خدای علی أکثرهم بر بیشترین فهم لا یؤمنون ۷ تا ایشان به نگرویدند
إنا جعلنا فی أعناقهم أغلالا ما در گردنهای ایشان زنجیرها کردیم فهی إلی الأذقان تا دستهای ایشان بزنجیرها بر گردن بستیم فهم مقمحون ۸ تا سرهای ایشان برداشته آمد بسرباز زدن و ابا کردن
و جعلنا من بین أیدیهم سدا و کردیم پیش ایشان دیواری و من خلفهم سدا و از پس ایشان دیواری فأغشیناهم فهم لا یبصرون ۹ پرده ای بر چشم و دل ایشان افکندیم تا بندیدند
و سواء علیهم و یکسان است بر ایشان أ أنذرتهم أم لم تنذرهم که ایشان را آگاه کنی یا نکنی لا یؤمنون ۱۰ به نخواهند گروید
إنما تنذر من اتبع الذکر تو کسی را آگاه توانی کرد که پی میبرد بسخن من و خشی الرحمن بالغیب و از رحمن میترسد نادیده فبشره بمغفرة و أجر کریم ۱۱ و شاد کن او را و بشارت ده بآمرزش و مزد نیکو
