۱ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیبسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان
ص راست گفت الله راست گفت محمد ص و القرآن ذی الذکر ۱ باین قرآن باشرف با بیان
بل الذین کفروا ایشان که کافر شدند فی عزة و شقاق ۲ در زور کین و حمیت و ستیزاند و برگشتن از راه صواب
کم أهلکنا من قبلهم من قرن چند هلاک کردیم پیش از قریش از گروه گروه جهانداران فنادوا بانگ در گرفتند و لات حین مناص ۳ نیست هنگام بازگشتن و گریختن
و عجبوا بزرگ آمد ایشان را و شگفت داشتند أن جاءهم منذر منهم که بایشان آمد آگاه کننده ای هم ازیشان مردی همچون ایشان و قال الکافرون هذا ساحر کذاب ۴ ناگرویدگان گفتند نیست این مگر جادوی دروغ زن
أ جعل الآلهة إلها واحدا گفتند این مرد خدایان را همه با یکی آورد إن هذا لشی ء عجاب ۵ این چیزیست سخت شگفت
و انطلق الملأ منهم رفتند سروران و مهتران ایشان أن امشوا و اصبروا علی آلهتکم با یکدیگر گفتند روید و بر خدایان خود شکیبا باشید إن هذا لشی ء یراد ۶ این چیزیست که بما میخواهند و مکری که بر ما میسازند
