۱ - النوبة الثالثة

بسم الله الرحمن الرحیم اسم عزیز اعترفت المعارف بالقصور عن ادراکه اسم جلیل تقنعت العلوم خجلا من الطمع فی احاطته اسم کریم صغرت الحوایج عن ساحة جوده اسم رحیم تلاشت قطرات زلات عباده فی تلاطم امواج رحمته بنام او که وجود ما بعنایت او و سجود ما بهدایت او بنام او که صلاح ما بولایت او و فلاح ما برعایت او بنام او که حیاة ما بنعمت او و نجاة ما برحمت او خداوندی که از او بسر نه و از درگاه او گذر نه با احسان او عصیان را خطر نه با عنایت او جنایت را اثر نه بر عاصیان و مفلسان از او رحیم تر و کریم تر نه ای خداوندی که در الهیت یکتایی و در احدیت بی همتایی در ذات و صفات از خلق جدایی متصف بعلایی متحد بکبریایی مایه هر بینوایی پناه هر گدایی همه را خدایی تا دوست کرایی

در چشم منی روی بمن ننمایی

و اندر دلمی هیچ بمن نگرایی

قوله تعالی ص مفتاح اسمه الصمد و الصمد الذی تقدس عن احاطة علم المخلوق به و تنزه عن وقوف المعارف علیه میفرماید من صمدم که همه را بمن نیازست و مرا بکس نیاز نیست احدم که مرا شریک و انباز نیست جبارم که کس را در وصال من رنگ نیست مالک الملک ام هر چه کنم کس را زهره اعتراض و روی جنگ نیست