۳ - النوبة الثالثة - رشیدالدین میبدی | ناهید

۳ - النوبة الثالثة - رشیدالدین میبدی | ناهید

لا جرم آن بیگانگان و بدبختان چون سخن وی شنیدند خشم بر خشم بیفزودند و قصد قتل وی کردند وی بگریخت از میان قوم با کوه شد و در حرم نماز و عبادت شد رب العالمین سباع و وحوش بیابان برانگیخت تا گرد وی در آمدند و دشمن از وی دفع کردند در تفسیر آورده اند که فرعون از خاصگیان خود جمعی را فرستاد تا او را بیارند و سیاست کنند آن جمع چون بر وی رسیدند او را در نماز یافتند و سباع را دیدند که پاس وی میداشتند رعبی عظیم در دل ایشان آمد بترسیدند چون آن حال دیدند و بازگشتند فرعون آن جمع را همه سیاست کرد و رب العزة مؤمن آل فرعون را خلاص داد و ازیشان ایمن کرد اینست که رب العالمین فرمود فوقاه الله سییات ما مکروا و حاق بآل فرعون سوء العذاب هر انکس کار خود بکلیت بحق تفویض کند و حق را جل جلاله وکیل و کار ران خود شناسد الله تعالی کار وی بسازد و شغل دو جهان او را کفایت کند اینست مقام مؤمن آل فرعون که رب العزة حکایت از وی میفرماید که فرمود و أفوض أمری إلی الله معنی تفویض کار با خداوند کار گذاشتن است در سه چیز در دین و در قسم و در حساب خلق اما تفویض در دین آنست که تکلف خود در هر چه الله ساخت نیامیزی و چنانک ساخته وی میگردد با آن می سازی و تفویض در قسم آنست که ببهانه دعا با حکم او معارضه نکنی و باستقصاء طلب یقین خود را متهم نکنی و تفویض در حساب خلق آنست که اگر ایشان را بر بدیی بینی آن را شقاوت نشمری و بترسی و اگر بر نیکیی بینی آن را سعادت نشمری و امید داری و بر ظاهر هر کس فروآیی و بصدق ایشان را مطالبت نکنی و یقرب من هذا

إن الذین یجادلون فی آیات الله بغیر سلطان أتاهم گفته اند این مجادلان داعیان بدعت اند و منکران صفات حق و این مجادلت اقتحام متکلفان است و خوض معترضان و جدال مبتدعان و تأویل جهمیان و ساخته اشعریان و تزویر فلسفیان و قانون طبایعیان در هر عصری قومی فرا دید آمدند چون غیلان قدری و بشر مریسی و شیطان الطاق و ابن ابی دؤاد و جهم صفوان و عمرو بن عبید و امثال ایشان که صفات حق را منکر شدند و دین قدیم بگذاشتند و کتاب و سنت سست دیدند و رای و قیاس محکم داشتند مقصود ایشان آنست که کتاب و سنت باز پس دارند و معقول فرا پیش این آرزوی بزرگ است که در دل دارند و هرگز نخواهند رسید باین آرزوی خویش إن فی صدورهم إلا کبر ما هم ببالغیه میگوید که دو امام است و دو طریق شاید که دو سرای است و دو فریق مذهب سنیان آنست که و ما ینطق عن الهوی و مذهب مبتدعان آنست که فرعون گفت ما أریکم إلا ما أری ضامن ایشان رای است و ضامن ما خدای است مصطفی ما را پیشوای و الله ره نمای است و فرعون و ابلیس ایشان را پیشوای و دوزخ سرای است هرگز کی یکسان باشند نابینا از حق و بینا بحق هرگز کی چون هم باشند رونده در روشنایی سنت و مانده در تاریکی بدعت اینست که رب العالمین فرمود و ما یستوی الأعمی و البصیر و الذین آمنوا و عملوا الصالحات و لا المسی ء ای ما یستوی المؤمن و الکافر و لا المربوط بشهوته کالمبسوط بصفوته و لا المجذوب بقربته کالمحجوب بعقوبته و لا المجدود بسعادته کالمردود بشقاوته قال الشاعر