۳ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی فما أوتیتم من شی ء هر چه شما را دادند از چیز فمتاع الحیاة الدنیا آن ناپاینده است برسیدنی در زندگانی این جهان و ما عند الله خیر و أبقی و آنج بنزدیک الله است به است و پاینده تر للذین آمنوا ایشان را که بگرویدند و علی ربهم یتوکلون ۳۶ و بخداوند خویش پشتی میدارند
و الذین یجتنبون و ایشان که می پرهیزند کبایر الإثم از بزرگهای گناهان و الفواحش و از کارهای زشت و إذا ما غضبوا و چون در خشم شوند هم یغفرون ۳۷ ایشان را میآمرزند
و الذین استجابوا لربهم و ایشان که پاسخ میکنند خداوند خویش را و أقاموا الصلاة و نماز بپای میدارند و أمرهم شوری بینهم و کار ایشان در میان ایشان در مشاورت بود و مما رزقناهم ینفقون ۳۸ و از آنج ایشان را روزی دادیم هزینه میکنند
و الذین إذا أصابهم البغی و ایشان آنند که چون افزونی جستن بایشان رسد هم ینتصرون ۳۹ ایشان از کین میکشند و داد می ستانند
و جزاء سییة سییة مثلها پاداش بدی بدی است هم چنان فمن عفا و أصلح هر که فرا گذارد و آشتی کند فأجره علی الله مزد او بر خدای است إنه لا یحب الظالمین ۴۰ الله ستمکاران را دوست ندارد
