۱ - النوبة الثالثة

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم جعفر صادق را پرسیدند از معنی بسم گفت اسم از سمة است و سمت داغ بود چون بنده گوید بسم الله معنی آنست که داغ بندگی حق بر خود میکشم تا از کسان او باشم هر سلطانی که بود مرکب خاص خویش بسمت خویش دارد آن را داغی مشهور بر نهد تا طمع دیگران از وی بریده گردد هر مرکبی که داغ سلطان دارد از دست نشست دیگران آسوده بود عزیز و مصون مکرم و محترم بود باز هر مرکبی که داغ سلطان ندارد پیوسته ذلول و ذلیل بود در آسیب کوفت و کوب دیگران بود مثال بندگان خداوند جل جلاله همین است داغ الهی بر خواص اهل اخلاص گفتار بسم الله است هر که این داغ دارد در حمایت جلال است و در رعایت جمال و در خلعت قبول و اقبال و هر که این داغ ندارد اسیر کسیر است و رنجور و مهجور ظاهر او سحره دست سلاطین و باطن او پای سپرده مرده شیاطین پس جهد کن ای جوانمرد تا داغ عبودیت حق بر سر خود کشی تا سعید هر دو سرای گردی و چندان که توانی بکوش تا خویشتن را در کسی از کسان او بندی تا عزیز هر دو جهان گردی

بنده خاص ملک باش که با داغ ملک

روزها ایمنی از شحنه و شبها ز عسس

هر که او نام کسی یافت از این درگه یافت