۲ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی و لمن خاف مقام ربه جنتان ۴۶ آن را که میترسد از ایستاد نگاه پیش خداوند خویش او راست دو بهشت
فبأی آلاء ربکما تکذبان ۴۷ بکدام از نعمتهای خداوند خویش خداوند خویش را می نااستوار گیرید ای آدمیان و پریان
ذواتا أفنان ۴۸ آن دو بهشت پر درختانست و پر شاخها آن و با گوناگون نعمتها و شادیها
فبأی آلاء ربکما تکذبان ۴۹
فیهما عینان تجریان ۵۰ در آن دو بهشت دو چشمه روانست
فبأی آلاء ربکما تکذبان ۵۱
فیهما من کل فاکهة زوجان ۵۲ در آن دو بهشت از هر میوه دو جفت است دو طعم و دو رنگ و دو بوی
فبأی آلاء ربکما تکذبان ۵۳
متکیین علی فرش بازنشستگان اند خفتگان بر جامها باز گسترده
بطاینها من إستبرق آسترها آن فراش از دیبا ستبر
و جنی الجنتین دان ۵۴ و میوه آن دو بهشت از دست چنندگان نزدیک
فبأی آلاء ربکما تکذبان ۵۵
فیهن قاصرات الطرف در آن فراشها کنیزکان اند فرو داشته چشمان
