۲ - النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی أ فرأیتم ما تمنون ۵۸ چه بینید این آب زه که می او کنید
أ أنتم تخلقونه أم نحن الخالقون ۵۹ شما آن فرزند میآفرینید یا ما آفریدگار آنیم
نحن قدرنا بینکم الموت ما اجلهای شما باز انداختیم مرگ بر شما تقدیر کردیم و ما نحن بمسبوقین ۶۰ علی أن نبدل أمثالکم و ما نتوان نیستیم که امثال شما بر شما بدل آریم و ننشیکم فی ما لا تعلمون ۶۱
و شما را باز در صورتی دیگر آفرینیم از هر صورت که خواهیم و شما ندانید
و لقد علمتم النشأة الأولی و خود دانسته اید آفرینش اول فلو لا تذکرون ۶۲ چرا آفرینش نخست در یاد نیارید
أ فرأیتم ما تحرثون ۶۳ چه بینید این کشت که می ورزید
أ أنتم تزرعونه شما آن را میرویانید أم نحن الزارعون ۶۴ یا رویاننده آن منم
لو نشاء لجعلناه حطاما اگر خواهیم آن بر را کاه کنیم فظلتم تفکهون ۶۵ تا شما در نفریغ خوردن آیید
إنا لمغرمون ۶۶ آن رنج که در زمین بردیم بر ما تاوان آمد
