۲ - النوبة الاولى

قوله تعالی یا أیها الذین آمنوا ای ایشان که بگرویدند إذا قیل لکم چون شما را گویند تفسحوا فی المجالس در مجلس فراخ تر نشیند فافسحوا یفسح الله لکم جنبید و فراخ نشیند تا الله شما را جای فراخ کند

و إذا قیل انشزوا فانشزوا و چون شما را گویند برجهید برجهید یرفع الله الذین آمنوا منکم تا الله بردارد ایشان را که گرویدند از شما و الذین أوتوا العلم درجات و ایشان که دانش دادند ایشان را درجه هاشان بردارد در مزد هم گوینده و هم شنونده را در مجلس و الله بما تعملون خبیر ۱۱ و الله بآنچه شما میکنید داناست و از آن آگاه

یا أیها الذین آمنوا ای گرویدگان إذا ناجیتم الرسول چون خواهید که با رسول من راز کنید فقدموا بین یدی نجواکم صدقة پیش از راز خویش صدقه ای فرا فرستید ذلک خیر لکم آن به است شما را و أطهر و آن پاک دارنده تر بود دل مسلمانان را فإن لم تجدوا و اگر نمی یاوید چیزی که صدقه دهید فإن الله غفور رحیم ۱۲ الله آمرزگار و بخشاینده آنچه گذشت بیامرزید

أ أشفقتم بترسیدید أن تقدموا بین یدی نجواکم صدقات که پیش از راز خویش صدقه ای دهید فإذ لم تفعلوا اکنون که نکردید و تاب الله علیکم و از شما توبه و عذر بپذیرفت فأقیموا الصلاة پس نماز بپای دارید و آتوا الزکاة و زکاة مال دهید و أطیعوا الله و رسوله و فرمان برید خدا و رسول او را و الله خبیر بما تعملون ۱۳ و الله داناست بآنچه شما میکنید و آگاه